ciurKOT

Znów mnie nie było bardzo długo. 2 miesiące nieobecności to dla blogera prawie wieki. Mogę się usprawiedliwiać tylko brakiem czasu i weny na pisanie. Powroty zawsze są trudne, bo nagle okazuje się, że tematów jest mnóstwo, a długość notki też nie powinna przekraczać pewnej racjonalnej długości.

Na dzień dzisiejszy składam się jedynie z kompleksów, półprawd i niedopowiedzeń. Nie wiem na ile ma to związek z tym, co się dzieje za oknem, a na ile z tym, co się dzieje w moim sercu. Mimo wszystko chyba łatwiej zwalić to na jesienną deprechę, w końcu teraz wszyscy chodzą przymuleni i niezadowoleni, więc bardzo mocno się nie wyróżniam wśród tłumu.